بســــــــم الله الرحمــــــن الرحیــــــــــم
خداوند فرمود : جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ مَهْدا (طه/53) : زمین را برای شما گاهواره قرار داد . عبد در گهواره است و گهواره گاهی به راست می رود و گاهی به چپ ، یعنی گاهی فقر است و گاهی غنا ، گاهی مرض است و گاهی صحت ، گاهی خواب است و گاهی بیداری و ... بچه را اول بار که در گهواره می گذارند ، تا تکان می خورد می ترسد و گریه می کند ، اما وقتی با گهواره آشنا شد ، هر وقت گهواره از حرکت می ایستد ، گریه سر می دهد و درخواست می کند که گهواره را تکان بدهند و آن وقت به خواب راحت فرو می رود . عبد هم اگر بداند در گهواره است ، همین حال را خواهد داشت .
شرح استاد : انسان چون به این گهواره آشنا نیست وقتی یک تکانی مانند فقر یا بیماری یا مشکلی می آید می ترسد و شروع به گریه می کند . اما وقتی کم کم فهمید که این گهواره است و خداوند دارد ما را می پروراند و پروردگار دارد ربوبیت خودش را اعمال می کند آرام می گیرد .
وقتی این را فهمیدیم که این گهواره تمام لذتش به این است که تکان بخورد آنوقت وقتی فقر بدهد یا غنا بدهد ، گرسنگی بدهد یا سیری بدهد ، قدرت بدهد یا ضعف بدهد ، عزت بدهد یا گمنامی و خواری بدهد ، وقتی که تکان نخورد متوجه می شویم که خداوند ما را به حال خود رها کرده است .
حالا وقتی این گهواره از حرکت باز بایستد گریه سر می دهد ، که خدایا چرا دست از سر ما برداشتی و خدایا من را به حال خودم رها نکن .
این تکان خوردن گهواره باعث خوشحالی است که خداوند دارد او را رشد می دهد .
اینها را اگر باور کنیم آنوقت این عقاید یاور ما خواهد شد .